Όταν λύγισε το ατσάλι – ανεστάλη η απεργία στη Χαλυβουργία

Με συμμετοχή 150 απεργών εργατών πραγματοποιήθηκε σήμερα Σάββατο στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας η πιο κρίσιμη συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας. Το προεδρείο του Σωματείου που ελέγχεται από το ΠΑΜΕ «κατέβασε» πρόταση για αναστολή της απεργίας που έγινε τελικά δεκτή με ψήφους 107 υπέρ, 14 κατά και 29 αποχές. Κλείνει κατ’ αυτό τον τρόπο το πρώτο κεφάλαιο της πιο σημαντικής ίσως απεργίας των τελευταίων πολλών χρόνων που συμπλήρωσε 272 ημέρες. Οι ίδιοι οι εργάτες πάντως δηλώνουν ότι ο αγώνας τους δεν έκλεισε.

Μέχρι σήμερα τα αδιαπραγμάτευτα αιτήματα των απεργών χαλυβουργών απέναντι στην εργοδοσία ήταν: Άμεση απομάκρυνση των ΜΑΤ από την πύλη του εργοστασίου και των λοιπών αστυνομικών δυνάμεων που βρίσκονται μέσα σε αυτό, άμεση επαναπρόσληψη τουλάχιστον 40 χαλυβουργών, σταδιακή επαναπρόσληψη των υπολοίπων μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα κα μέχρι τότε, δέσμευση της εταιρείας ότι δε θα προχωρήσει σε καμία νέα πρόσληψη.

Η απεργία σύμβολο είναι σίγουρο ότι θα δώσει λαβή από σήμερα κιόλας για πολλές αναλύσεις, τόσο σε πολιτικό όσο και σε συνδικαλιστικό επίπεδο. Αρκεί να πούμε ότι η εργατική αλληλεγγύη από όλη τη χώρα και όλο τον κόσμο ήταν το βασικό στοιχείο που έδωσε «καύσιμα» και θάρρος στους απεργούς να πραγματοποιήσουν αυτο το σύγχρονο εργατικό άθλο. Από την άλλη, κραυγαλέα ήταν η απουσία του επίσημου εργατικού κινήματος, της ΓΣΕΕ και των Εργατικών Κέντρων που εξήγγειλαν μέσα σε 9 μήνες, δύο μόλις απεργίες συμπαράστασης, στις 13 Δεκέμβρη στο θριάσιο και στις 17 Γενάρη στην Αθήνα.

 

 

Απόσπασμα από την εισήγηση που υπερψηφίστηκε στη συνέλευση:  (Διαβάστε ολόκληρη την εισήγηση εδώ)

«Ο αγώνας μας αποτελεί  ήδη μια μεγάλη παρακαταθήκη. Τα παιδιά μας θα περπατάνε με ψηλά το κεφάλι, θα είναι υπερήφανα γιατί οι πατεράδες τους και οι μανάδες τους έκαναν το καθήκον τους. Γιατί στάθηκαν με ψηλά το κεφάλι, αψήφησαν την ταπείνωση και τον τρόμο της εργοδοσίας. Γιατί στάθηκαν αλύγιστοι, πάλεψαν για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτούς και τα παιδιά τους. Ο αγώνας μας θα αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και θαυμασμού στις επόμενες γενιές, θα αποτελεί πηγή έμπνευσης και παραδειγματισμού. Γυρίζουμε συντεταγμένα με ψηλά το κεφάλι και προς το παρόν συνεχίζουμε τον αγώνα για την υλοποίηση των αιτημάτων μας, με άλλες μορφές.

Ζήτω ο ηρωικός αγώνας των Χαλυβουργών

Ζήτω η εργατική τάξη

Ζήτω η εργατική αλληλεγγύη

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική νίκη.

 

 

 

 

 

 

Advertisements

«Σώπα όπου να ‘ναι θα σημάνουν οι (ολυμπιακές) καμπάνες»

Ο ήχος της καμπάνας θα σημάνει απόψε την έναρξη της 30ή Ολυμπιάδας στο Λονδίνο. Και να ‘ταν ο ήχος «μίας» (1) μόνο καμπάνας!Βαράτε βιολιτζήδες, είναι το σύνθημα που έδωσαν οι τελετάρχες των Αγώνων, που ζητούν από όλους τους Βρετανούς, στις οχτώ και είκοσι (τοπική ώρα) το βράδυ να βαρέσουν καμπάνες εκκλησιών, κουδούνια σπιτιών, κουδουνάκια ποδηλάτων… ό,τι κρουστό κλαπατσίμπανο έχουν διαθέσιμο.

Η μεγάλη όμως καμπάνα, η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, έχει ήδη μεταφερθεί στο Ολυμπιακό Στάδιο και αυτή θα ξεκουφάνει, αλλά για καλό σκοπό, τους τηλεθεατές. Λέιζερ, ψηφιακή τεχνολογία, αλλά και παράδοση: καθαρός μεταλλικός ήχος. Η καμπάνα αυτή κατασκευάστηκε σε ένα ιστορικό χυτήριο της Αγγλίας, το οποίο όμως δεν είχε την υποδομή για μια παραγγελία πολύ μεγάλων διαστάσεων κι έτσι ανέθεσε τη χύτευση της καμπάνας σε μια βιομηχανία της Ολλανδία –γεγονός που εξόργισε πολλούς Βρετανούς. Από τη μια, λένε, δοξάζεται η βρετανική εργατικότητα και επινοητικότητα και, από την άλλη, τα «δύσκολα» ανατίθενται σε ξένους υπεργολάβους!

Η καμπάνα αυτή έχει ύψος δύο μέτρα, διάμετρο τρία μέτρα και ζυγίζει 23 τόννους. Στο εσωτερικό της βρίσκεται χαραγμένη μια φράση από την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ, εναρμονισμένη με το κόνσεπτ του σόου που ετοίμασε ο Ντάνι Μπόιλ για την τελετή έναρξης.

Όμως οι καμπάνες για τις οποίες έγραφε ο Ρίτσος στη «Ρωμιοσύνη» δεν έχουν καμία σχέση με τις αποψινές:

Με τόσα φύλλα σου γνέφει ο ήλιος καλημέρα

με τόσα φλάμπουρα λάμπει, λάμπει ο ουρανός

και τούτοι μέσ’ τα σίδερα και κείνοι μεσ’ το χώμα.

 

Σώπα όπου να ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες.

 

Αυτό το χώμα είναι δικό τους και δικό μας.

 

Κάτω απ’ το χώμα μες στα σταυρωμένα χέρια τους

κρατάνε τις καμπάνας το σχοινί,

προσμένουνε την ώρα, προσμένουν να σημάνουν την ανάσταση

τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας

δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει

 

Σώπα όπου να ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες

Ανεξάρτητα, πάντως, από την Ολυμπιακή φαντασμαγορία, η «καμπάνα» είναι η λέξη-καραμέλα της εποχής μας. Πολλές καμπάνες θα ηχήσουν το φθινόπωρο, όταν θα πρέπει να πληρώσουμε πετρέλαιο θέρμανσης (με τιμή εξισωμένη με το πετρέλαιο κίνησης), φόρο εισοδήματος, νέα χαράτσια ΔΕΗ και δεν συμμαζεύεται…

Η Λιάνα Κανέλλη για τα «κανίς του εργοδοτικού καναπέ»

Aμείλικτα μαστιγώνει η Λιάνα Κανέλλη τους απεργοσπάστες στην Ελληνική Χαλυβουργία σε άρθρο της στον χθεσινό “Ριζοσπάστη”. Χαρακτηρίζει τους απεργοσπάστες “προδότες της εργατικής τάξης” καθώς και “δειλούς και πουλημένους  που”:

δεν αντέχουν να διεκδικήσουν τα μέσα παραγωγής και φοράνε το μανδύα του εργαζόμενου που θέλει να ανήκει στο αφεντικό του. Αυτοί οι …εργαζόμενοι έχουν συνείδηση κατοικίδιου. Και αργά ή γρήγορα θα αποδειχτεί πως τα κανίς του εργοδοτικού καναπέ δεν παράγουν προϊόντα χάλυβα, αλλά μόνον περιλαίμια σκύλων. Και κανένα σκυλί δεν μπορεί να ξεχωρίσει το ζην απ’ το ευ ζην με δάσκαλο το αφεντικό του. Η πρωτοπορία, εργατική, πνευματική, εκπαιδευτική και δη πολιτική ήταν πάντα μειοψηφία, φωτισμένη και εξεγερτική. Στους δρόμους κι όχι στους καναπέδες του κάθε Μάνεση …ατσαλώνεται..

Ίσως όμως η βουλευτής του ΚΚΕ θα έπρεπε να κάνει μια διάκριση ανάμεσα στα τσιράκια του αφεντικού και στους εργαζόμενους που “έσπασαν” εξαιτίας των τρομερών κακουχιών της εννιάμηνης απεργίας, εξαιτίας της φτώχειας, της πείνας, του φόβου και της τρομοκρατίας.

Kαμία διάθεση δεν έχουμε να υπερασπιστούμε τους απεργοσπάστες. Οι περισσότεροι δεν είναι ειδικευμένοι εργάτες παραγωγής, αλλά διοικητικοί υπάλληλοι (άρα αναλώσιμοι εφόσον αντικαθίστανται εύκολα) και διευθυντικά στελέχη ή ψευτοστελέχη. Όμως αξίζει να δούμε ποια προσέγγιση ακολούθησε ο Γιώργος Σιφωνιός, πρόεδρος του σωματείου των Χαλυβουργών στην ομιλία του στη μεγάλη συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το εργοστάσιο:

Καλούμε όλους τους συναδέλφους μας, ακόμα και αυτούς που νομίζουν ότι θα καθαρίσουν εύκολα με τους απεργούς, αυτούς που έχουν παραπλανηθεί, που τους τρομοκρατούν παίρνοντάς τους τηλέφωνο στα σπίτια τους και τους απειλούν, ο απεργοσπαστικός μηχανισμός του Μάνεση: Μην φοβάστε συνάδελφοι, εσάς πρέπει να φοβάται ο Μάνεσης. Οχι εμείς αυτόν.

Με άλλα λόγια, ο Γ. Σιφωνιός προσπαθεί να δώσει κουράγιο στους συναδέλφους του που λύγισαν, που μπαίνουν στο εργοστάσιο από την πίσω πόρτα ή με την προστασία των ΜΑΤ. Αυτοί, οι απεργοσπάστες, είναι άνθρωποι ηττημένοι, θύματα της εργοδοτικής τρομοκρατίας και της τρομοκρατίας της φτώχειας και όχι εκ γενετής “σκυλάκια του καναπέ”. Ασφαλώς στέλνουν το εργατικό κίνημα πίσω, ασφαλώς δεν ασκούν το “ιερό δικαίωμα” στην εργασία, όμως οι πιο αρμόδιοι να τους κρίνουν είναι οι ίδιοι οι συνάδελφοί τους, που έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται προδομένοι. Και, όπως βλέπουμε, το κάνουν με διαφορετικό τρόπο από ό,τι η Λιάνα Κανέλλη.

Η οθόνη βάφτηκε κόκκινη

  Παραλειπόμενα της μεγάλης σφαγής

Η σφαγή στο Κολοράντο (διαβάστε περισσότερα εδώ) δεν σημαδεύει μόνο τα παγκόσμια εγκληματικά, αλλά και τα κινηματογραφικά χρονικά. Είναι η πρώτη φορά που η πρεμιέρα μιας χολιγουντιανής ταινίας βάφεται στο αίμα. Σε ένδειξη πένθους, η παραγωγός εταιρεία (Warner Bros.) ματαίωσε την αποψινή λαμπερή πρεμιέρα του “Σκοτεινού Ιππότη” στο Παρίσι, ενώ ματαιώθηκε η συνέντευξη τύπου που επρόκειτο να δώσουν ο σκηνοθέτης και οι πρωταγωνιστές της ταινίας. Επίσης η αστυνομία της Νέας Υόρκης εξέδωσε ανακοίνωση που λέει ότι η αποψινή προβολή της ταινίας θα γίνει παρουσία αστυνομικών δυνάμεως σε ΟΛΟΥΣ τους κινηματογράφους της πόλης και της ευρύτερης περιοχής για δύο λόγους: πρώτον, για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μίμησης και δεύτερον, για να μην αισθάνονται ανασφαλείς οι θεατές…   Μήπως θα έπρεπε να ντυθούν οι αστυνομικοί με τη στολή του Batman ώστε να ταιριάζουν με την ατμόσφαιρα της ταινίας;

Και μια μακάβρια σύμπτωση: ο κινηματογράφος-σφαγείο απέχει μόλις 40 χλμ. από το Γυμνάσιο Κολουμπάιν όπου το 1999 δύο μαθητές δολοφόνησαν με πυροβόλα όπλα 13 άτομα, συμμαθητές τους και καθηγητές.

Ανατριχιαστικά κυνική είναι η δήλωση που έκανε ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής του Τέξας Λουί Γκόχμερτ σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό λίγες ώρες μετά τη σφαγή.

Ο υπερσυντηρητικός βουλευτής υποστήριξε ότι η επίθεση αυτή ήταν αποτέλεσμα “των συνεχιζόμενων διωγμών κατά των ιουδαιο-χριστιανικών θρηκευτικών πεποιθήσεων” και αναρωτήθηκε γιατί μες στην κινηματογραφική αίθουσα δεν υπήρχε ούτε ένας ένοπλος για να εξουδετερώσει τον “μανιακό”.

Η συζήτηση στα social media και στις ηλεκτρονικές σελίδες των αμερικανικών εφημερίδων οργιάζει. Εκατοντάδες χιλιάδες είναι τα σχόλια και τα περισσότερα περιστρέφονται γύρω από την οπλοχρησία και την οπλοκατοχή. Πολλοί παρατηρούν ότι αν υπήρχαν οπλοφόροι ανάμεσα στους θεατές, το μακελειό θα ήταν πολύ χειρότερο…

Οι πυροσβέστες κλέβουν την παράσταση στις κινητοποιήσεις της Ισπανίας!

 του Αντώνη Χρυσού

 Η Ισπανία είναι σε μόνιμο αναβρασμό. Φαίνεται ότι η κάθοδος των ανθρακωρύχων στη Μαδρίτη ξύπνησε την ταξική συνείδηση των Ισπανών. Μετά τη μεγαλειώδη και αυθόρμητη πορεία συμπαράστασης στους απεργούς ανθρακωρύχους που επεφύλαξε ο λαός της Μαδρίτης, η χώρα μπήκε σε ένα κυκεώνα κινητοποιήσεων που κορυφώθηκε τις τελευταίες 5 μέρες και ιδιαίτερα με τις εξαγγελθείσες πορείες σε όλες τις πόλεις της Ισπανίας χθες (19 Ιουλίου).

Πρωταγωνιστικό ρόλο στις εκδηλώσεις, παντού, είχαν οι πυροσβέστες, οι οποίοι θεωρούνται από τους Ισπανούς ένα επίλεκτο σώμα κοινωνικής προσφοράς, έχουν πολύ μεγάλο κύρος στην Ισπανική κοινωνία και το όνειρο κάθε νέου είναι να γίνει πυροσβέστης, που τελευταία απ’ ότι φάνηκε το μοιράζονται με τους ανθρακωρύχους. Οι πυροσβέστες, δηλ., εμπνέουν το σεβασμό που μπορεί να φτάσει τα όρια του φόβου όταν οι περιστάσεις το καλέσουν.

Στις πορείες των τελευταίων ημερών, από νωρίς άρχισαν να κατεβαίνουν μαζικά στους δρόμους και να ενώνονται με την αγωνιζόμενη εργατική τάξη, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό ότι και τα οργανωμένα σώματα κοινωνικής προσφοράς έχουν ταξικά συνειδητοποιημένη τη θέση τους στον κοινωνικό ιστό.

Από την περασμένη Κυριακή κιόλας, στις πλατείες Neptuno και Puerta del Sol στη Μαδρίτη, στην Plaza Catalunya της Βαρκελώνης, στη Βαλένθια και στις μεγαλύτερες πόλεις της Ισπανίας, τα κράνη των πυροσβεστών και των αστυνομικών άρχισαν να μπερδεύονται. Ήταν τα πρώτα δείγματα ότι οι πυροσβέστες, μπαίνουν στο πλάι του αγωνιζόμενου λαού, ακόμα κι αν χρειαστεί να έρθουν σε ρήξη με τις δυνάμεις καταστολής, συμμετέχοντας στις πορείες και διαδηλώσεις που είχαν εξαγγείλει τα συνδικάτα των δημοσίων υπαλλήλων, οι αγανακτισμένοι και το κίνημα «Πραγματική Δημοκρατία Τώρα 15-Μ» τις τελευταίες 5 μέρες. Σιγά σιγά η συμμετοχή τους γινόταν περισσότερο ενεργητική για να πάρει τη μορφή οργανωμένων πορειών και, βέβαια, τις γυμνές παρουσίες τους σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για τις περικοπές που τους έγιναν.

Η συμπεριφορά αυτή των πυροσβεστών ήταν αιτία αποπροσανατολισμού των δυνάμεων καταστολής, που έκπληκτες παρατηρούσαν τους μέχρι πριν λίγο «συνεργάτες» τους να αλλάζουν στρατόπεδο, αποφεύγοντας να έρθουν σε απευθείας ρήξη μαζί τους, μέχρι τέλους της πορείας.

Την Κυριακή, η πορεία των δημοσίων υπαλλήλων και οι πυροσβέστες φτάνουν μπροστά στο κοινοβούλιο, που είχε μετατραπεί σε φρούριο από την προηγούμενη Παρασκευή. Εκεί οι μονάδες «αποκατάστασης της τάξης» τους περίμεναν και τους εμπόδισαν να προχωρήσουν. Από εκείνη τη στιγμή οι πυροσβέστες ανέλαβαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις πορείες που δεν τον έχασαν ούτε στιγμή στις μεγαλειώδεις πορείες, με αποκορύφωση αυτές της 19ης Ιουλίου, παρόλο που τα συνδικάτα των πυροσβεστών αντιπροσώπευαν μια μειοψηφία σε σχέση με τους συμμετέχοντες στις πορείες που στην Μαδρίτη και Βαρκελώνη έφταναν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες.

Σ’ αυτές τις πορείες, αλλά και σ’ αυτές που πραγματοποιήθηκαν σ όλη τη χώρα, το κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν ο ενωτικός τους χαρακτήρας. Βρέθηκαν ξαφνικά να πορεύονται μαζί λαός που ανήκε στα κυριότερα συνδικάτα της Ισπανίας, που μέχρι πριν λίγο καιρό είχαν σοβαρές διαφωνίες, ενώ μπορούσε κανείς να διακρίνει σημαίες από τα συνδικάτα και τα αριστερά κόμματα από τις διάφορες αυτονομίες της Ισπανίας. Να επισημάνουμε εδώ τη συμμετοχή στις πορείες του κινήματος των αγανακτισμένων και του «Πραγματική Δημοκρατία Τώρα 15-Μ».

Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι εκείνο το σημείο, δηλ. γύρω στις 12:30 τοπική ώρα, οι πορείες ήταν ειρηνικές και ο λαός ενωμένος, αλλά οργανωμένος στα συνδικάτα τους έδειχνε την αντίθεσή του στα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση. Να υπενθυμίσουμε ότι την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνηση του Ραχόι αποφάσισε περικοπές 65 εκατ. ευρώ στον δημόσιο τομέα και μεγάλες φορολογικές αυξήσεις για τα μικρά και μεσαία εισοδήματα.

Τελικά, όλα ανατράπηκαν στις 12:30 μπροστά στο Ισπανικό κοινοβούλιο. Η Αστυνομία άλλαξε στάση, και επιτέθηκε στην πορεία με αφορμή μικροεπεισόδια που συνέβησαν και είχαν σαν αποτέλεσμα τη σύλληψη ενός πυροσβέστη.

Το καπιταλιστικό – νεολιμπεραλιστικό κράτος, κάτω από την επήρεια του φόβου που δημιούργησε αυτή η απρόβλεπτη συμμετοχή του κόσμου, διέταξε τους πραιτοριανούς του να εμποδίσουν με κάθε μέσο την συνέχιση της μεγαλειώδους πορείας. Τα πανό, που έγραφαν «Θέλουμε να σώσουμε τους ανθρώπους και όχι τις τράπεζες» ήταν αρκετό για να ταυτοποιήσει η αστυνομία τον ταξικό χαρακτήρα της διαμαρτυρίας. Πάνοπλοι αστυνομικοί θέλησαν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο αρχίζοντας καταιγισμό πυρών με πλαστικές σφαίρες. Ο κόσμος αντί να διαλυθεί μπροστά στην απειλή, πύκνωσε τις τάξεις και δεν κουνούσε από τις θέσεις τους.

 

Η επιρροή από τη «μαύρη πορεία» των ανθρακωρύχων.

Από εκείνη τι στιγμή τα κράνη των πυροσβεστών αντικατέστησαν αυτά των ανθρακωρύχων.

Η άφιξη στη Μαδρίτη της «μαύρης πορείας», όπως έγινε γνωστή, τη νύχτα 10 προς 11 Ιουλίου, ήταν ο ένας από τους τρείς παράγοντες που κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας που άλλαξε την πορεία και έγινε ο πολλαπλασιαστικός παράγοντας των διαμαρτυριών κατά των μέτρων λιτότητας και της κλοπής της αξιοπρέπειας του Ισπανικού Λαού.

Κατ αρχήν, πορεία, σημαίνει κίνηση, δράση. Το παράδειγμα των ανθρακωρύχων έγινε πηγή συνειδητοποίησης του ταξικού χαρακτήρα του αγώνα που ενέπνευσε τον ενωτικό χαρακτήρα των διαμαρτυριών και ενέπνευσε κόσμο όλων των ηλικιών, που έχουν κουραστεί από την παθητική συλλογικότητα, να συμμετάσχουν μαζικά στο κίνημα αντίδρασης. Τα σχόλια που ακούγονταν την τελευταία εβδομάδα για τους ανθρακωρύχους, ήταν του τύπου «αυτοί ξέρουν πώς να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους, ξέρουν να αγωνίζονται κλπ».

Η δεύτερη αιτία της κινητοποίησης, κυρίως των δημοσίων υπαλλήλων, είναι οι περικοπές που ανακοινώθηκαν από τον Πρωθυπουργό, Μαριάνο Ραχόι, την περασμένη Τετάρτη. Αλλά, χωρίς αμφιβολία ο πυροκροτητής που εκτίναξε στα ύψη τη δυσαρέσκεια του κόσμου ήταν τα λόγια της βουλευτίνας του Λαϊκού Κόμματος, Andrea Fabra, όταν άκουσε τον τρόπο με τον οποίο θα επηρέαζαν τα νέα μέτρα τους ανέργους. Η επική της έκφραση «Να πάνε να γαμηθούνε», άξια του πιο απαξιωτικού χαρακτηρισμού σε αγώνα ποδοσφαίρου, έγινε το αγαπημένο σύνθημα όλων όσων νοιώθουν ότι τους αφαιρέθηκε με βίαιο τρόπο η αξιοπρέπειά τους.

Ο τρίτος λόγος, είναι η ταξική συνείδηση των διαφορετικών κινημάτων. Σήμερα τα κινήματα των αγανακτισμένων μοιάζουν όλο και περισσότερο με την οργάνωση των κινημάτων των Εκπαιδευτικών ή των Εργαζομένων στην Υγεία, για να αναφέρουμε μόνο δυο παραδείγματα. Μοιάζουν τόσο στον οργανωτικό τομέα όσο και στη λήψη αποφάσεων με τις γενικές συνελεύσεις, παρόλο που σε γενικές γραμμές διατηρούν τον απολιτίκ χαρακτήρα τους.

Αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους, δεν είμαι πλέον παράγοντας που εμποδίζει τον κόσμο των αγανακτισμένων να συμμετέχει σε πορείες διαμαρτυρίας οι οποίες έχουν εξαγγελθεί από συνδικαλιστικές οργανώσεις, προσδίδοντας μαζικότητα που σίγουρα κάνει να νοιώθουν ανασφαλείς στις καρέκλες τους Τραπεζικοί και Κυβερνητικοί παράγοντες της Ισπανίας αλλά και της Ευρώπης.

Φαίνεται ότι η εργατική τάξη έχει ξεπεράσει τους τεχνικούς ορίζοντες και τα σύνορα που έχει επιβάλλει η άρχουσα τάξη, ενώθηκε και πάλι ταξικά και προς στιγμή συνειδητοποίησε την ειδοποιό διαφορά της από την παιδαριώδη μπουργεσία και την λούμπεν μεσοαστική τάξη. Οι εργάτες του πνεύματος, ενωμένοι με τους χειρώνακτες θα αγωνιστούμε μέχρι να δούμε το δίκαιο μας να επικρατεί, μέχρι τα μέσα παραγωγής να βρεθούν στα χέρια των εργατών, μέχρι να υλοποιηθεί η δημόσια παιδεία και υγεία για όλους.

Η πρώτη αντικυβερνητική διαδήλωση χτες

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έγινε την Πέμπτη στην πλατεία Κοραή με πορεία στο υπουργείο οικονομικών και τη Βουλή, από την επιτροπής 3ΔΕΝ και συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται ενάντια στα χαράτσια, στα διόδια και στα αντιλαϊκά μέτρα. Συμμετείχαν συλλογικότητες από τις περιοχές, 6ου διαμερίσματος, Σεπολίων, Βύρωνα, Γλυφάδας, Κηφισιάς, Ν. Ιωνίας, Ιλίου, Ωρωπού, Περάματος, Χαλανδρίου και αγωνιστές από άλλες συλλογικότητες, ενώ στο υπ. Οικονομικών η πορεία συναντήθηκε με το Δίκτυο κατοίκων Εξαρχείων και τις συνελεύσεις Χολαργού-Παπάγου και Αγίας Παρασκευής οποίες είχαν αποφασίσει και αυτές συγκέντρωση διαμαρτυρίας την ίδια ώρα.

Είναι η πρώτη πορεία-διαμαρτυρία που πραγματοποιήθηκε έπειτα από την εκλογή της νέας κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ,  η οποία από τις πρώτες κιόλας μέρες έδειξε με ξεκάθαρο τρόπο ότι θα συνεχίσει-πάντα σε συνεργασία με την τρόικα-την ίδια πολιτική με τις προηγούμενες και μάλιστα με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Όπως τόνισαν οι διοργανωτές, «ήδη τα δημοσιεύματα στον Τύπο καθιστούν σαφές ότι δεν υπάρχει καμία σκέψη από τη νέα κυβέρνηση για κατάργηση του χαρατσιού της ΔΕΗ, ενώ μπαίνουμε σε νέο γύρο φοροληστρικής επίθεσης με τις περισσότερες οικογένειες να αδυνατούν αν ανταπεξέλθουν στα αυξημένα ποσά που καλούνται να πληρώσουν και μέσω των φορολογικών δηλώσεων και μέσω της ΔΕΗ».

Το κίνημα «Δεν χρωστάμε – δεν πουλάμε – δεν πληρώνουμε» τονίζει ότι η χτεσινή κινητοποίηση «είναι μια πρώτη απάντηση από την πλευρά μας ότι δεν σταματάμε, δεν εφησυχαζόμαστε. Ο αγώνας ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ, με τη μαζική συλλογική άρνηση πληρωμής του και με την συλλογική διασφάλιση ότι κανένα σπίτι δεν θα μείνει χωρίς ρεύμα πρέπει να συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση».

Όλο το προηγούμενο διάστημα οι συλλογικότητες στις γειτονιές είχαν τοπικές παρεμβάσεις και διάφορες δράσεις, ενώ για το επόμενο διάστημα προγραμματίζονται νέες κινήσεις. Η επόμενη συνάντηση της Επιτροπής θα γίνει την Τρίτη 11/9 και θα προετοιμαστεί από τις συλλογικότητες Ιλίου και Γλυφάδας.

Δωρεάν περίθαλψη στο Ελληνικό για τα θύματα της κρίσης

Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού με σύνθημα «Kανείς μόνος στην κρίση», στελεχωμένο από ένα συνεχώς αυξανόμενο δίκτυο εθελοντών παρέχει δωρεάν πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ασθενείς ανασφάλιστους, άπορους, άνεργους, οι οποίοι αποκλείονται από το δημόσιο σύστημα υγείας και την όποια υγειονομική φροντίδα.

Έχοντας διανύσει οκτώ μήνες λειτουργίας και εμπειρίας, το ΜΚΙΕ αποτελεί πλέον βασικό δέκτη του τραγικού αδιεξόδου και της απόγνωσης που βιώνουν οι ασθενείς αυτοί, ιδιαίτερα της ομάδας των καρκινοπαθών ασθενών. Στο πλαίσιο της ακατάπαυστης δραστηριοποίησης του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού, ολοκληρώθηκε την τρέχουσα εβδομάδα η έναρξη της συνεργασίας με την Ογκολογική Κλινική του Νοσοκομείου “ΣΩΤΗΡΙΑ”. Ο διευθυντής της Ογκολογικής Μονάδας, Κωνσταντίνος Συρίγος, οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό τιμώντας το λειτούργημά τους αποφάσισαν να εργαστούν εθελοντικά και πέραν του κανονικού τους ωραρίου κάθε Τετάρτη, ώστε να χορηγούν την ενδεδειγμένη χημειοθεραπεία δωρεάν στους ασθενείς που παραπέμπονται από το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού και το Κοινωνικό Ιατρείο του Ιατρικού Συλλόγου και της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Το συγκεκριμένο γεγονός αποτελεί μια μεγάλη νίκη της αλληλεγγύης, μια μεγάλη νίκη στον αγώνα μας για ένα Δημόσιο Σύστημα Υγείας, το οποίο θα περιθάλπει χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις όλους !

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Δευτέρα-Παρασκευή 10:00-13:00, Τρίτη 16:00-19:00, Τετάρτη 16:00-18:00, Πέμπτη 16:00-20:00, Παρασκευή 17:00-19:00, Σάββατο 10:00-14:00.
Τηλέφωνο επικοινωνίς: 210 9631950
Διεύθυνση ιατρείου: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης (δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)
Blog

Email: mkiellinikou@gmail.com

Ολυμπιακές απεργίες στη Βρετανία

  Η ταξική εκεχειρία δεν θα θα περάσει!

24ωρη απεργία κήρυξε για την παραμονή της έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου ο Σύλλογος των υπαλλήλων στις υπηρεσίες ελέγχου διαβατηρίων (PCS), οι οποίοι υπάγονται στο βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών.

“Επονείδιστη” χαρακτήρισε αυτή την απόφαση η υπουργός Εσωτερικών, Τερέζα Μέι, υποστηρίζοντας ότι έτσι κινδυνεύουν να ταλαιπωρηθούν πολλές χιλιάδες τουρίστες που θα αναμένεται να φτάσουν στη Βρετανία για τους Αγώνες. Την απεργία καταδίκασε ο Εντ Μίλιμπαντ, ο ηγέτης των Εργατικών, ενώ η κυβέρνηση δήλωσε ότι θα χρησιμοποιήσει στρατιώτες και αστυνομικούς ως απεργοσπάστες.

Και να ‘ταν μόνο οι υπάλληλοι στον έλεγχο διαβατηρίων… Οι σιδηροδρομικοί της East Midlands Trains επίσης ψήφισαν απεργία στη διάρκεια των αγώνων.

Ο PCS είναι ένα από τα μεγαλύτερα σωματεία της Βρετανίας με 250.000 μέλη που εργάζονται στον στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι εργαζόμενοι αγωνίζονται ενάντια στις περικοπές και τη μείωση των θέσεων εργασίας, ζητούν αυξήσεις μεγαλύτερες του 1% που προτείνει το υπουργείο (ύστερα από δύο χρόνια πάγωμα των μισθών), να μην εφαρμοστεί το πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου και επίσης εναντιώνονται στα σχέδια για ιδιωτικοποίηση πολλών υπηρεσιών που έως τώρα ανήκουν στο κράτος.

Η φρασεολογία με την οποία η κυβέρνηση Κάμερον αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο απεργίας θυμίζει έντονα τη ρητορική του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και των κυρίαρχων ελληνικών ΜΜΕ στη διάρκεια των κινητοποιήσεων είτε των λιμενεργατών πέρυσι το καλοκαίρι είτε των συμβασιούχων υπαλλήλων του υπουργείου Πολιτισμού που είχαν καταλάβει την Ακρόπολη.

Η ελληνική μνημονιακή κυβέρνηση δεν μπορεί να εκφράσει την άποψή της για τους Βρετανούς απεργούς, αφού κάτι τέτοιο θα θεωρηθεί ανάμειξη στα εσωτερικά άλλης χώρας. Ωστόσο, η Βρετανική Ολυμπιακή Επιτροπή μπορεί να ζητήσει την παρέμβαση κάποιων ανεξάρτητων δημοσιογράφων-σχολιαστών από την Ελλάδα οι οποίοι έχουν και στο παρελθόν μιλήσει με τη γλώσσα της αλήθειας και έχουν κατακεραυνώσει τις συντεχνίες. Μπορούν, π.χ., να προσκληθεί στη Βρετανία, στα στούντιο του  ΒΒC και άλλων καναλιών και ραδιοφωνικών σταθμών, ο Άρης Πορτοσάλτε. Αν δεν μπορεί ο κ. Πορτοσάλτε, μπορεί στη θέση του να πάει ο Γιάννης Πρετεντέρης ή ο Πάσχος Μανδραβέλης ή το δίδυμο Λυριτζής-Οικονόμου… κάποιος, τέλος πάντων, θα βρεθεί να τραβήξει το αυτί στις βρετανικές συντεχνίες που απειλούν να ταλαιπωρήσουν τον τουρίστα… Πρόσφατες, εξάλλου, είναι οι επιδόσεις του Γιώργου Οικονομέα που έκανε ρόμπα τον εκπρόσωπο των αρχαιοφυλάκων της Ακρόπολης επειδή, εφαρμόζοντας ένα κεκτημένο τους δικαίωμα, έκλεισαν τον αρχαιολογικό χώρο δύο ώρες νωρίτερα την ημέρα του μεγάλου καύσωνα, όταν η άσφαλτος και τα μάρμαρα είχαν ανάψει. Όπως εύστοχα παρατήρησε ο Θύμιος Καλαμούκης στην “Ελληνοφρένεια”, είναι εύκολο να κάνεις κριτική από το κλιματιζόμενο γραφείο του…

Αν κάτι ανάλογο θα συνέβαινε στην Ελλάδα θα ακούγαμε τα γνωστά χιλιοειπωμένα νεοαποικιοκρατικής αντίληψης επιχειρήματα. ¨Ότι και καλά μόνο στην ελληνική «Σοβιετία» και σε τριτοκοσμικές χώρες συμβαίνουν αυτά, ότι το ευρωπαϊκό προφίλ της χώρας στο εξωτερικό πλήττεται θανάσιμα.  Μένει να προσθέσουν ότι με τα ρεζιλίκια των συνδικαλιστών δεν θα έχουν μούτρα οι βιομήχανοι και εφοπλιστές μας να εμφανιστούν στις νέες κατοικίες που απέκτησαν πρόσφατα στο Λονδίνο,

Απεργία αποφάσισαν για τις ημέρες των Ολυμπιακών Αγώνων και οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία του Λονδίνου

Γύρισε βίντεο για να πουλήσει το 35 εκατ. δολαρίων σπίτι της

Μόνο 35 εκατομμύρια δολάρια πωλείται μια βίλα 880 τ.μ. στο Μαλιμπού της Καλιφόρνιας, στην “Ακτή των Εκατομμυριούχων”, όπως ονομάζεται η περιοχή. Η ιδιοκτήτρια του ακινήτου παρήγγειλε σε έναν σκηνοθέτη του χόλιγουντ ένα φιλμάκι “με υπόθεση”, διάρκειας τριών λεπτών, που ανέβηκε στο YouTube και δεν δείχνει απλώς το σπίτι, αλλά μια σκηνοθετημένη όψη της ζωής σ’ αυτό το σπίτι, από τη σκοπιά βέβαια των ιδιοκτητών και όχι των πολυάριθμων υπηρετών που εργάζονται σ’ αυτό. Εκτός από το βίντεο δημιουργήθηκε και ειδική εφαρμογή στο ipad στην οποία περιλαμβάνεται μια πλήρης εικονική ξενάγηση.

Οικόπεδο 60 στρέμματα, βεράντες 400 τ.μ., πισίνα και “θέα 180 μοιρών από παντού”. Δύο κουζίνες, έξι κρεβατοκάμαρες, εννέα μπάνια, μια κάβα για τα κρασιά, αχανείς χώροι υποδοχής και μια πολυτελής αίθουσα προβολής όπου ο εκλεκτός θεατής είναι ένα ντόπερμαν, θρονιασμένο σε έναν καναπέ, που βλέπει ένα ντοκιμαντέρ με ζώα στη μεγάλη οθόνη.

Η κυρία του σπιτιού περιφέρεται από δωμάτιο σε δωμάτιο, αντιμετωπίζοντας τους μάγειρες, τις καμαριέρες και όλους τους ένστολους δούλους σαν έπιπλα. Μόνο όταν βλέπει τον τηλεθεατή-σκύλο χαμογελά τρυφερά. Με ένα μπουκάλι ακριβό κρασί στο χέρι, γδύνεται για να υποδεχτεί τον κύριο του σπιτιού, που όπου να ‘ναι φτάνει, και πετάει τα ρούχα της όπου βρει πρόχειρα, π.χ., πάνω στον κρυστάλλινο πολυέλαιο…

Εύκολα μπορούμε να φανταστούμε έναν Έλληνα διαφημιστή να γυρίζει ένα φιλμάκι για το νεοκλασικό του Άκη Τσοχατζόπουλου στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, αν αυτό βγει στο σφυρί, με δύο ηθοποιούς που θα μοιάζουν με το πασίγνωστο ζεύγος. Ζήσε σαν Άκης, ζήσε σαν Βίκυ, ζήσε σαν μια “μέση Ελληνίδα με στοιχειώδη οικονομική άνεση”!

 

 

Υπόθεση όλων η υπεράσπιση των απεργών στη Χαλυβουργία

Εκτακτη κινητοποίηση οργάνωσε χτες το σωματείο των χαλυβουργών, στο κέντρο της Αθήνας.  Aπό το Ριζοσπάστη  

Στη συγκέντρωση που έγινε στην Ομόνοια και ανεβαίνοντας στο βήμα ο πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργία» στον Ασπρόπυργο διάβασε την ανακοίνωση, με την οποία νωρίτερα το πρωί το σωματείο καλούσε στην έκτακτη κινητοποίηση, αλλά και σε ολόπλευρη ένταση της αλληλεγγύης προς τους απεργούς. Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Προς την εργατική τάξη, τον εργαζόμενο λαό.

Εδώ και εννιά μήνες, δίνουμε έναν ηρωικό και τίμιο αγώνα για το δικαίωμα στη δουλειά, για να επαναπροσληφθούν οι 120 συναδελφοί μας απολυμένοι. Για να δουλεύουμε σε ανθρώπινες συνθήκες, χωρίς τα καθημερινά ατυχήματα που ορισμένες φορές οδηγούν στο θάνατο.

Μέσα από τις συνελεύσεις μας, αποφασίσαμε και διατυπώσαμε συγκεκριμένες προτάσεις που επιτρέπουν να δοθεί άμεση λύση στο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με ευθύνη της εργοδοσίας.

Αμεση επαναπρόσληψη τουλάχιστον 40 συνεαδέλφων μας.

Σταδιακή επαναπρόσληψη των υπολοίπων μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Μέχρι τότε δέσμευση της εταιρείας ότι δεν θα προχωρήσει σε καμία νέα πρόσληψη.

Η εργοδοσία αρνείται εδώ και μήνες κάθε συνάντηση και συζήτηση με το σωματείο και αποφεύγει να απαντήσει στις προτάσεις μας. Αντί για αυτό σε συνεργασία με την κυβέρνηση, τα ΜΜΕ, τον απεργοσπασπαστικό μηχανισμό που έχει στήσει, τις τελευταίες μέρες εξαπέλυε βρώμικο πόλεμο ενάντια στην απεργία μας, τους χαλυβουργούς. Μας κατηγορεί ότι: εμείς ευθυνόμαστε για τις απολύσεις, εμείς φταίμε που εννιά μήνες δεν μπαίνει μεροκάματο στα σπίτια μας. Μας απειλεί με το κλείσιμο του εργοστασίου.

Αυτός που έχει πετάξει στο δρόμο 120 οικογένειες, που κρατά ομήρους 380 οικογένειες, κατηγορεί εμάς ότι είμαστε ενάντια στο δικαίωμα στη δουλειά. Αυτό ο λαός μας το λέει: «Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νυκοκοίρης».

Η επίθεση αυτή δεν αφορά μόνο τον αγώνα των χαλυβουργών. Εχει στόχο να χτυπήσει συνολικά το εργατικό κίνημα, τους αγώνες. Να κάνει το άσπρο μαύρο, ότι οι εργάτες φταίνε για την κρίση, την ανεργία, τις χιλιάδες απολύσεις, τα λουκέτα σε εκατοντάδες επιχειρήσεις. Να συκοφαντήσει τον αγωνιζόμενο λαό, να απενοχοποιήσει τους βιομήχανους και την τάξη τους για τα βάσανα που ζούμε. Γι’ αυτό η υπεράσπσιη του ηρωικού αγώνα των χαλυβουργών είναι υπόθεση όλων.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση που ενώ κάνει όλα τα χατίρια στο Μάνεση, του δίνει νέα προνόμια, κάνει τα στραβά μάτια για τις εγκληματικές παρανομίες του, πιέζει τους χαλυβουργούς να δεχτούν να επιστρέψουν στη δουλειά χωρίς καμία ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.

Καλούμε όλα τα κόμματα να πάρουν καθαρή θέση απέναντι στα δίκαια αιτήματά μας.

Καλούμε τους εργαζόμενους που όλο αυτό το διάστημα μας στηρίζουν να δώσουν απάντηση στα ψέματα των βιομηχάνων και της κυβέρνησής τους ενάντια στην οργανωμένη εκστρατεία λάσπης ενάντια στους αγώνες. Να στηρίξουν τον αγώνα μας, να δυναμώσουν την αλληλεγγύη»!

Βίντεο από το ρεπορτάζ του 902 uploaded από το Βαθύ Κόκκινο