Όταν λύγισε το ατσάλι – ανεστάλη η απεργία στη Χαλυβουργία

Με συμμετοχή 150 απεργών εργατών πραγματοποιήθηκε σήμερα Σάββατο στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας η πιο κρίσιμη συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας. Το προεδρείο του Σωματείου που ελέγχεται από το ΠΑΜΕ «κατέβασε» πρόταση για αναστολή της απεργίας που έγινε τελικά δεκτή με ψήφους 107 υπέρ, 14 κατά και 29 αποχές. Κλείνει κατ’ αυτό τον τρόπο το πρώτο κεφάλαιο της πιο σημαντικής ίσως απεργίας των τελευταίων πολλών χρόνων που συμπλήρωσε 272 ημέρες. Οι ίδιοι οι εργάτες πάντως δηλώνουν ότι ο αγώνας τους δεν έκλεισε.

Μέχρι σήμερα τα αδιαπραγμάτευτα αιτήματα των απεργών χαλυβουργών απέναντι στην εργοδοσία ήταν: Άμεση απομάκρυνση των ΜΑΤ από την πύλη του εργοστασίου και των λοιπών αστυνομικών δυνάμεων που βρίσκονται μέσα σε αυτό, άμεση επαναπρόσληψη τουλάχιστον 40 χαλυβουργών, σταδιακή επαναπρόσληψη των υπολοίπων μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα κα μέχρι τότε, δέσμευση της εταιρείας ότι δε θα προχωρήσει σε καμία νέα πρόσληψη.

Η απεργία σύμβολο είναι σίγουρο ότι θα δώσει λαβή από σήμερα κιόλας για πολλές αναλύσεις, τόσο σε πολιτικό όσο και σε συνδικαλιστικό επίπεδο. Αρκεί να πούμε ότι η εργατική αλληλεγγύη από όλη τη χώρα και όλο τον κόσμο ήταν το βασικό στοιχείο που έδωσε «καύσιμα» και θάρρος στους απεργούς να πραγματοποιήσουν αυτο το σύγχρονο εργατικό άθλο. Από την άλλη, κραυγαλέα ήταν η απουσία του επίσημου εργατικού κινήματος, της ΓΣΕΕ και των Εργατικών Κέντρων που εξήγγειλαν μέσα σε 9 μήνες, δύο μόλις απεργίες συμπαράστασης, στις 13 Δεκέμβρη στο θριάσιο και στις 17 Γενάρη στην Αθήνα.

 

 

Απόσπασμα από την εισήγηση που υπερψηφίστηκε στη συνέλευση:  (Διαβάστε ολόκληρη την εισήγηση εδώ)

«Ο αγώνας μας αποτελεί  ήδη μια μεγάλη παρακαταθήκη. Τα παιδιά μας θα περπατάνε με ψηλά το κεφάλι, θα είναι υπερήφανα γιατί οι πατεράδες τους και οι μανάδες τους έκαναν το καθήκον τους. Γιατί στάθηκαν με ψηλά το κεφάλι, αψήφησαν την ταπείνωση και τον τρόμο της εργοδοσίας. Γιατί στάθηκαν αλύγιστοι, πάλεψαν για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτούς και τα παιδιά τους. Ο αγώνας μας θα αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και θαυμασμού στις επόμενες γενιές, θα αποτελεί πηγή έμπνευσης και παραδειγματισμού. Γυρίζουμε συντεταγμένα με ψηλά το κεφάλι και προς το παρόν συνεχίζουμε τον αγώνα για την υλοποίηση των αιτημάτων μας, με άλλες μορφές.

Ζήτω ο ηρωικός αγώνας των Χαλυβουργών

Ζήτω η εργατική τάξη

Ζήτω η εργατική αλληλεγγύη

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική νίκη.

 

 

 

 

 

 

Advertisements